انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Mineralogy and study of fluid inclusions in the polymetallic gold deposit of Shovey, northwest of Baneh کانی‌شناسی و بررسی میانبارهای سیال در کانسار چندفلزی طلادار شوی، شمال غرب بانه 3 14 1877 10.22128/ijcm.2025.2951.0 FA محمد عبدالله پور گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مهرداد بهزادی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0009-0002-5154-3550 حسینعلی تاج الدین دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Journal Article 2025 04 23 The Shovey gold-bearing polymetal deposit is located about 7 km northwest of Baneh, within the northwest of Sanandaj-Sirjan metamorphic zone. Mineralization at the Shovey deposit occurs as quartz and sulfide-bearing breccia and veins and also has occurred in the quartz-carbonate veins. Mineral assemblages consist of galena, sphalerite, pyrite, tetrahedrite, gold, smithsonite, hemimorphite, cerusite, malachite and azurite. Fluid inclusion studies on the quartz and sphalerite minerals indicate average homogenization temperatures 210 to 380°C and salinity from 1.5 to 15.4 wt.% NaCl eq. for the two-phase liquid rich inclusions. This study indicates that the main characteristics of the geology, mineralization and fluid inclusions of the Shovey deposit are similar to those of the orogenic gold deposits. کانسار چندفلزی طلادار شوی در شمال­غرب پهنه سنندج- سیرجان و در 7 کیلومتری شمال­غرب بانه واقع است. کانی­سازی طلا و فلزهای همراه در کانسار شوی، در بِرش­ها و ­رگه­های سیلیسی- سولفیدی و در آخر در رگه­های سیلیسی- کربناتی ثانویه رخ‌داده است. کانسنگ از کانی­های فلزی اولیه تتراهدریت، گالن، اسفالریت، طلا و پیریت و کانی­های ثانویه اسمیت­زونیت، همی­مورفیت، سروزیت، مالاکیت و آزوریت تشکیل شده است. بر پایه ریزدماسنجی بر میانبارهای دوفازی غنی از مایع در بلورهای کوارتز و اسفالریت، بیانگر میانگین دمای همگن شدگی سیال های کانه ‌ساز 210 تا 380 درجه سانتی‌گراد و شوری 5_/1 تا 4_/15 درصد وزنی معادل نمک طعام است. بر اساس بررسی ویژگی­های زمین­شناسی، کانی­سازی و میانبارهای سیال، کانسار شوی بیشترین شباهت را با کانسارهای طلای کوهزایی نشان می­دهد. https://ijcm.du.ac.ir/article_1877_51b5d646515877cc3e484f1641650213.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Geochemical behavior and mineral control in distribution and mobilization of trace and rare earth elements during the formation of argillic alteration zone in Mahiroud gold prospect, southeast of Birjand رفتار زمین‌شیمیایی و کنترل کانیایی توزیع و تحرک عناصر جزئی و خاکی نادر طی تشکیل پهنه دگرسانی آرژیلیک در کانسار طلای ماهیرود، جنوب شرق بیرجند 15 28 1878 10.22128/ijcm.2025.2974.0 FA جواد شاه علی نژاد گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران علی اصغر کلاگری گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران علی عابدینی گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران رحیم معصومی گروه مهندسی معدن، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Journal Article 2025 05 14 The Mahiroud mineral prospect area in the flysch basin of the eastern Iran is located in northeastern part of the Sistan suture zone in southeast of the Sarbisheh, Southern Khorasan Province. The igneous suite (intrusive-extrusive) in the Mahiroud area constitutes the major geologic rock units which include andesite-basalt, andesite, microgabbro (diabase), pillow lavas, spilite, and dacitic dikes. The intrusion of tonalitic igneous bodies of the Upper Cretaceous age into the Mahiroud suite caused the occurrence of widespread argillic alteration in the area. Mineralogical considerations revealed that the argillic alteration zone in the area contains minerals such as quartz, albite, kaolinite, montmorillonite, illite, chlorite, hematite, goethite, and pyrite. The distribution pattern of rare earth elements normalized to chondrite is indicative of differentiation and weak enrichment of LREE relative to HREE. Consideration of REE distribution pattern depicts negative Eu and Ce anomalies. It appears that the alteration of plagioclase in andesitic unit by hydrothermal fluids and oxidation of hypogene pyrite are two effective and principal agents for occurrence of negative Eu anomaly in the alteration zone of the study area. The occurrence of negative Ce anomaly indicates that the hypogene solutions had significant role in generation of the argillic alteration zone. Consideration of the correlation coefficients among elements showed that both adsorption and scavenging had no role in distribution and fixation of REE in the area, and also kaolinite, smectite, and Mn-oxides were not the host minerals for REE. The positive correlations between REE and certain elements like Be, Hf, and Nb exhibit that the REE-bearing minerals played prominent and essential role in concentration and distribution of these elements in the studied argillic alteration zone. منطقه کانی‌زایی ماهیرود در حوضه فلیشی شرق ایران و در بخش شمال شرقی پهنه زمین درز سیستان در جنوب‌شرقی سربیشه در استان خراسان جنوبی قرار دارد. مجموعه آذرینی (نفوذی–آتشفشانی) ماهیرود واحدهای زمین­شناسی عمده منطقه را تشکیل می­دهند که شامل آندزیت–بازالت، آندزیت، ریزگابرو (دیاباز)، گدازه‌های بالشی، اسپیلیت و دایک‌های داسیتی هستند. نفوذ توده‌های آذرین تونالیتی به سن کرتاسه پسین به درون مجموعه ماهیرود باعث رخداد دگرسانی آرژیلیک گسترده در منطقه شده است. بررسی‌های کانی‌شناسی نشان می‌دهند که پهنه دگرسان آرژیلیک دربردارنده کانی‌های کوارتز، آلبیت، کائولینیت، مونتموریلونیت، ایلیت، کلریت، هماتیت، گوتیت و پیریت است. الگوی توزیع عناصر خاکی نادر (REE) بهنجار شده به کندریت نشانگر جدایش و غنی شدگی خفیف عناصر خاکی نادر سبک (LREE) نسبت به عناصر خاکی نادر سنگین (HREE) است. بررسی الگوهای توزیع REE نشان دهنده بی­هنجاری­های منفی Eu و Ce است. به نظر می­رسد که دگرسانی پلاژیوکلازهای واحدآندزیتی توسط سیال­های گرمابی و اکسیدشدن پیریت‌های درونزاد، دو عامل اصلی و موثر در رخداد بی‌هنجاری منفی Eu در پهنه دگرسانی منطقه هستند. رخداد بی‌هنجاری منفی Ce نشان می‌دهد که محلول‌های درونزاد نقش مهمی در ایجاد پهنه دگرسانی آرژیلیک داشته­اند. بررسی ضرایب همبستگی بین عناصر نشان می‌دهد که جذب سطحی و روبش نقشی در کنترل، توزیع و تثبیت عناصر خاکی نادر در منطقه نداشته­اند و همچنین کائولینیت، اسمکتیت و اکسیدهای منگنز کانی­های میزبان عناصر خاکی نادر نیستند. همبستگی مثبت REE­ با عناصری چون Be، Hf و Nb  نشان می دهدکه کانی‌های دارای عناصرخاکی‌ نادر نقش مهم و اساسی در تمرکز و توزیع این عناصر در پهنه دگرسانی آرژیلیک منطقه مورد بررسی داشته­اند. https://ijcm.du.ac.ir/article_1878_dde825fa21ceb561fadd7461c5237a57.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Fluid inclusion investigation of the Sari-Nou (Kuh-e-Nab) Porphyry gold-copper deposit, northern Marand, NW Iran بررسی میانبارهای سیال کانسار پورفیری طلا-مس ساری نو (کوه ناب) (شمال مرند- شمالغرب ایران) 29 44 1893 10.22128/ijcm.2025.2980.0 FA حسن شکوئی گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران نصیر عامل گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محسن موید گروه علوم زمین، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2025 05 17 The Sari-Nou porphyry body is a part of the Arasbaran mineralization zone within the Western Alborz–Azerbaijan structural belt. The intrusion of quartz monzonite to quartz monzodiorite (Oligocene–Miocene age) into the Upper Cretaceous volcanic (trachyandesite to andesite) and sedimentary (shale and sandstone) rocks has led to potassic, phyllic, argillic, and propylitic alterations, along with gold, copper, and molybdenum mineralization. The ore minerals include pyrite, chalcopyrite, sphalerite, and molybdenite, while the main gangue minerals are quartz and calcite. Disseminated and vein-veinlet textures are predominant. Microthermometric studies show that homogenization temperatures of fluid inclusions in chalcopyrite–quartz (potassic zone) and pyrite–quartz (phyllic zone) veins are mostly >550 °C and ~400 °C, respectively. Fluid salinity ranges from 50 to over 60 wt% NaCl equiv. in the potassic zone and 3 to 14.5 wt% in the phyllic zone. These data indicate that gold-copper mineralization occurred concurrently with potassic and phyllic alterations, driven by hydrothermal fluid during initial and secondary boiling phases. At the first stage, boiling produced supersaturated and vapor-rich inclusions in quartz, synchronous with chalcopyrite precipitation in the potassic zone. At the second stage, renewed boiling formed liquid–vapor inclusions in quartz associated with pyrite in the phyllic zone, where gold mainly occurs as fine inclusions within pyrite. Pressure estimates based on halite-saturated inclusions, suggest potassic alteration occurred at ~800 bar (≈3 km depth, lithostatic), while less-altered inclusions in the phyllic zone indicate ~300 bar (≈3 km depth, hydrostatic) conditions. توده پورفیری ساری‌نو بخشی از پهنه کانه‌دار ارسباران در کمربند ساختاری البرز غربی–آذربایجان است. نفوذ توده کوارتزمونزونیت تا کوارتزمونزودیوریت با سن الیگوسن-میوسن در سنگ‌های آتشفشانی (تراکی‌آندزیت تا آندزیت) و رسوبی کرتاسه پسین، دگرسانی‌های پتاسیمی، فیلیک، آرژیلیک و پروپیلیتی و کانه‌زایی طلا، مس و مولیبدن را در پی داشته است. کانه‌های فلزی شامل پیریت، کالکوپیریت، اسفالریت و مولیبدنیت و کانی‌های باطله بیشتر کوارتز و کلسیت هستند. بافت غالب کانه‌زایی، انتشاری و رگه-رگچه‌ای است. بررسی­های ریزدماسنجی نشان می‌دهد که دمای همگن‌شدگی میانبارهای سیال در رگه‌های کالکوپیریت-کوارتز (پهنه پتاسیمی) و پیریت-کوارتز (پهنه فیلیک) به‌ترتیب بالای ۵۵۰ و حدود ۴0۰ درجه سانتی‌گراد است. شوری سیال های در پهنه پتاسیمی عمدتا بین ۵۰ تا بیش از ۶۰ درصد وزنی<strong> </strong>NaCl و در پهنه فیلیک از ۳ تا 5_/14 درصد وزنی متغیر است. این نتایج هم‌زمانی کانه‌زایی طلا-مس با دگرسانی‌های پتاسیمی و فیلیک را نشان می‌دهد که ناشی از رسوب سیال های گرمابی طی جوشش اولیه و ثانویه است<strong>.</strong> در مرحله اول، جوشش باعث تشکیل میانبارهای فوق‌اشباع و بخار در کوارتزهای پهنه پتاسیمی و هم‌زمان با نهشت کالکوپیریت شده است. در مرحله دوم، جوشش دوباره میانبارهای مایع-بخار را در کوارتزهای همراه با پیریت در پهنه فیلیک به‌وجود آورده و طلا به‌صورت میانبارهای ریز در پیریت ته‌نشین شده است. فشار برآمده از میانبارهای با نمک فوق‌اشباع در پهنه پتاسیمی حدود ۸۰۰ بار (عمق حدود ۳ کیلومتر، سنگ ایستایی) و در پهنه فیلیک حدود ۳۰۰ بار (عمق حدود ۳ کیلومتر، ایستابی) برآورد شده است. https://ijcm.du.ac.ir/article_1893_8cff45cb0dca1a08de577a8362a518b1.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Application of statistical and fractal methods in geochemical explorations of the stream sediments and heavy minerals in identifying Cu mimeralization Hajiabad, Zavieh, Markazi Province کاربرد روش‌های آماری و فراکتالی در اکتشاف زمین‌شیمیایی رسوب های آبراهه‌ای و کانی‌سنگین در شناسایی کانی‌سازی مس پیرامون روستای حاجی‌آباد زاویه، استان مرکزی 45 62 1880 10.22128/ijcm.2025.2944.0 FA سیدمحمدحسین موسوی زاده دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. افشین اکبرپور سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور، پژوهشکده علوم زمین، تهران، ایران محمود مهرپرتو سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور، پژوهشکده علوم زمین، تهران، ایران عبدالسمیع سعیدی سازمان زمین‌شناسی و اکتشاف معدنی کشور، گروه اکتشاف، تهران، ایران Journal Article 2025 04 30 The studied area is located in the east of Haji-Abad village, Markazi Province, central Iran. The oldest geological units of this area are volcanic and volcanic-sedimentary rocks with Eocene age. Systematically, geochemical and heavy mineral explorations were applied during the field study and 141 silt samples and 59 heavy mineral samples were collected. Data from chemical analysis of samples were subjected to data processing with (Spss) such as correlation factor analysis and cluster analysis. To calculate background and anomaly value, the non-structural method and structural method (fractal method - area) were used and maps were drawn by IDW (Inverse Distance Weighted) method with ArcGis software and compared with each other. In the following, five ranges were selected for field control and it shows the effects of copper mineralization in andesite rocks on andesite basalt porphyry located in the north of the range. The maximum amount of copper in the rock samples taken from this unit was 3.57%. Copper minerals occur in three phases. Sulfide copper minerals are chalcopyrite, bornite, chalcocite, digenite, covellite, and oxide copper minerals are tenorite and cuprite, and also carbonate copper minerals are azurite and malachite. Cooper mineralization's textures are replacement, filling open space and veins. Finally, we can stated that the copper mineralizations observed in this area have a significant similarity with Manto-type deposits. <strong>منطقه مورد بررسی در شرق روستای حاجی‌آباد، در استان مرکزی واقع است. قدیمی­ترین واحدهای زمین‌شناسی این منطقه سنگ‌های آتش‌فشانی و آتش‌فشانی – رسوبی با سن ائوسن هستند. اکتشافات زمین شیمی و کانی­سنگین به‌صورت اصولی در منطقه انجام و 141 نمونه رسوب آبراهه‌ای و 59 نمونه کانی­سنگین برداشت شد. داده‌های برآمده از نتایج تجزیه نمونه‌ها با نرم‌افزار Spss داده‌پردازی‌شد ازجمله ضریب همبستگی محاسبه گردید و تجزیه عاملی و تجزیه خوشه­ای انجام شد. برای محاسبه حدود زمینه و ناهنجاری از دو روش غیرساختاری و روش ساختاری (روش فرکتالی عیار - مساحت) استفاده شد و نقشه‌هایی به روش وزنی معکوس فاصله (IDW) با نرم افزار ArcGis رسم و با هم مقایسه شدند. پنج گستره برای انجام عملیات کنترل ناهنجاری انتخاب شد و بررسی‌های صحرایی نشان‌دهنده آثار کانی‌سازی مس در سنگ­های آندزیتی تا آندزیت­بازالت­پورفیری واقع در شمال منطقه بوده است. بیشترین مقدار مس در نمونه‌های سنگ برداشت‌شده از این واحد 57_/3% بود. کانی‌های مس در سه فاز سولفیدی (کالکوپیریت، بورنیت، کالکوسیت، دیژنیت، کوولیت)، اکسیدی (تنوریت و کوپریت) و کربناتی (ازوریت و مالاکیت) هستند. بافت‌ کانی‌سازی مس، جانشینی، پرکننده فضای خالی و رگه‌ای است. با توجه به شواهد به­دست آمده کانی‌سازی‌های مس دیده‌شده در این منطقه شباهت قابل توجهی با کانسارهای نوع مانتو دارند.</strong> https://ijcm.du.ac.ir/article_1880_6178558c22585e9c709d9fb9834592ad.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Application of amphibole mineral chemistry for estimating of physicochemical conditions of crystallization in the granitoid bodies of the Sarbijan-Dalfard district, Jiroft, South of Kerman کاربرد شیمی کانی آمفیبول در برآورد شرایط فیزیکوشیمیایی تبلور در توده‌های گرانیتوئیدی گستره سربیژن-دلفارد، جیرفت، جنوب کرمان 63 80 1865 10.22128/ijcm.2025.2983.0 FA راضیه رضایی آدریانی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران حبیب الله قاسمی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران 0000-0001-5446-9961 مسعود علیپور اصل دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران محسن مباشری گروه پژوهشی ماگمازایی و کانه‌زایی در ایران، شرکت مهندسی مشاوره‌ای کاواک آرای نوین معدن، کرمان سیلویا فورناسارو گروه دپارتمان علوم زمین، دانشگاه پیزا، ایتالیا Journal Article 2025 06 29 The granitoid bodies of the Sarbijan-Dalfard district are located along the Dalfard valley and the Dalfard and Sabzevaran faults, and are considered as a part of the Jebal-e-Barez granitoid complex. This granitoid complex consists of diorite, granodiorite, and granite, intruded into the Eocene volcanic and volcaniclastic-sedimentary rocks. The dominant texture of these granitoid bodies is anhedral granular; however, micrographic and porphyritic textures are also observed. The main minerals present in these rocks include feldspar, biotite, pyroxene, amphibole, and quartz. Investigation of the chemical composition of amphiboles from these granitoid bodies indicates that the amphiboles are calcic, with igneous origin, and mostly fall within the actinolite hornblende, magnesio-hornblende, and tschermakite hornblende fields. These amphiboles crystallized from a sub-alkaline parental magma under the high oxygen fugacity, belonging to a continental margin subduction-related magmatic arc setting. The results obtained from applying various thermobarometers indicate that these amphiboles crystallized at temperatures of 650 to 900 °C and pressures corresponding to depths of 18-20 km and 1-5 km in magma chambers located in the middle and upper crustal depths.  توده‌های گرانیتوئیدی گستره سربیژن-دلفارد در راستای دره دلفارد و گسل‌های دلفارد و سبزواران قرار دارد و بخشی از مجموعه گرانیتوئیدی جبال بارز محسوب می‌شوند. این مجموعه گرانیتوئیدی شامل دیوریت، گرانودیوریت و گرانیت است که به درون سنگ‌های آتشفشانی-آذرآواری- رسوبی ائوسن تزریق شده­اند. بافت اصلی این توده‌های گرانیتوئیدی دانه‌ای است، اما بافت‌های فرعی چون میکروگرافیک و پورفیری نیز در آن‌ها دیده می‌شود. از کانی‌های اصلی موجود در این سنگ‌ها می‌توان از فلدسپات، بیوتیت، پیروکسن، آمفیبول و کوارتز نام برد. بررسی‌ ترکیب شیمی آمفیبول‌های موجود در این توده‌های گرانیتوئیدی نشان می‌دهد که آمفیبول‌ها از نوع کلسیمی، با ماهیت آذرین و اغلب در گستره­های اکتینولیت هورنبلند، منیزیوهورنبلند و چرماکیت هونبلند قرار می‌گیرند. این آمفیبول­ها ناشی از تبلور از یک ماگمای مادر با ماهیت نیمه قلیایی، با گریزندگی بالای اکسیژن و وابسته به یک محیط ارتباط با کمان ماگمایی فرورانش کرانه قاره­ بوده­اند. نتایج بکارگیری دمافشارسنج­های مختلف بیانگر تبلور این آمفیبول‌ها در دماهای 650 تا 900 درجه سانتی‌گراد و فشارهای منطبق بر اعماق 20-18 و 5-1 کیلومتری در آشیانه­های ماگمایی واقع در اعماق پوسته میانی و بالایی است.  https://ijcm.du.ac.ir/article_1865_9c60fb000ee8bab1e82bf289cb222c82.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Mineralogy, geochemistry, and tectonic setting of the gabbroic rocks in the Dashtak Salt Dome, Chaharmahal and Bakhtiari Province, Iran کانی‌شناسی، زمین‌شیمی و محیط زمین‌ساختی سنگ‌های گابرویی گنبد نمکی دشتک، چهارمحال و بختیاری، ایران 81 94 1881 10.22128/ijcm.2025.2997.0 FA معصومه نجفی دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران ناهید شبانیان دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران علیرضا داودیان دهکردی دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2025 07 16 The Dashtak salt dome is located in the Ardal County, Chaharmahal and Bakhtiari Province, southwestern Iran. The magmatic rocks associated with this salt dome are genetically linked to the Hormuz Series and present as scattered outcrops, comprising both intrusive (microgabbros) and extrusive (basalts and andesites) rocks. Petrographic investigations reveal diverse textural features, including granular, intergranular, amygdaloidal, porphyritic, and glomeroporphyritic textures. Primary minerals identified in thin sections consist of clinopyroxene, plagioclase, and olivine pseudomorphed by chlorite, while biotite and greenish-blue amphiboles are considered late-stage minerals. Secondary phases include chlorite, apatite, epidote, and iron–titanium oxides. The studied rocks exhibit SiO₂ contents ranging from 54.54 to 56.77 wt. %, MgO ranging from 5.56 to 13.52 wt. %, and total iron (FeO^t) contents between 7.80 and 13.46 wt.%, collectively classifying them as mafic igneous rocks. Furthermore, the relatively wide variation in magnesium number (Mg# = 45.63–72.45) suggests notable magmatic differentiation. The widespread occurrence of titanium-rich minerals (sphene/titanite), enrichment of large-ion lithophile elements (LILEs) relative to high field strength elements (HFSEs) in chondrite-normalized multi-element diagrams, along with geochemical discriminant plots, all support an alkaline affinity for these samples. Moreover, geochemical diagrams indicate that the rocks formed in an intraplate continental setting, derived from an enriched mantle source near the garnet–spinel transition zone with minor crustal contamination. گنبدنمکی دشتک در استان چهارمحال و بختیاری و در شهرستان اردل واقع شده است. سنگ­های ماگمایی این گنبد نمکی در ارتباط با مجموعه هرمز هستند و به صورت قطعه­های پراکنده یافت می­شوند و شامل سنگ­های آذرین درونی (ریزگابرو) و بیرونی (بازالت و آندزیت) هستند. در بررسی­های سنگ­نگاری، بافت­های دانه­ای، بین دانه­ای، بادامکی، پورفیری و انبوهه پورفیری در این سنگ­ها دیده می­شود. الیوین­های جایگزین شده با کلریت (شبه ریخت)، کلینوپیروکسن و پلاژیوکلاز به عنوان کانی­های اولیه، بیوتیت و آمفیبول­های سبز ـ آبی به عنوان کانی­های تاخیری و کلریت، آپاتیت، اپیدوت، اکسیدهای آهن و تیتان به عنوان کانی­های ثانویه در مقاطع حضور دارند. این سنگ­ها دارای مقدار SiO₂ بین54_/54 تا 77_/56  درصد وزنی و مقدار MgO از 56_/5 تا 52_/13 درصد و FeO^t از 46_/13 تا 80_/7 درصد وزنی هستند که از نظر ترکیبی در گستره­ی سنگ­های آذرین مافیک رده­بندی می­شوند. همچنین، مقدار عدد منیزیومی (63_/45 تا 45_/72) گویای جدایش ماگماست. حضور گسترده­ی کانی­های دارای تیتانیوم­ (اسفن_/تیتانیت) و تیتانواوژیت، غنی شدگی عناصر سنگ دوست درشت یون (LILEs) نسبت به عناصر با شدت میدان بالا (HFSE) در نمودار بهنجار شده به کندریت به همراه نتایج برآمده از نمودارهای زمین شیمیایی بیانگر ماهیت قلیایی برای نمونه­های مورد بررسی است. افزون بر این در نمودارهای زمین شیمیایی، سنگ­های مورد بررسی در یک محیط درون صفحه­ی قاره­ای و از یک خاستگاه گوشته­ای غنی شده در مرز انتقالی گارنت ـ اسپینل با میزان آلودگی پوسته­ای کم تشکیل شده­اند.  https://ijcm.du.ac.ir/article_1881_6ad0d82b5a1f311d5fb09000d1afcc7f.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Application of biotite mineral chemistry in estimating of physicochemical conditions of crystallization and emplacement of the Mardehak granitoids, southeast of Jiroft (Jebal-e-Barez) کاربرد شیمی کانی بیوتیت در برآورد شرایط فیزیکوشیمیایی تبلور و جایگزینی توده‌های گرانیتوئیدی مردهک، جنوب شرق جیرفت (جبال بارز) 95 116 1882 10.22128/ijcm.2025.2987.0 FA حبیب اله قاسمی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، گروه پژوهشی ماگما‌زایی و کانه‌زایی در ایران، شاهرود، ایران 0000-0001-5446-9961 راضیه مرادی دانشکده علوم زمین، دانشگاه صنعتی شاهرود، گروه پژوهشی ماگما‌زایی و کانه‌زایی در ایران، شاهرود، ایران ایمیلیو ساکانی دانشکده فیزیک و علوم زمین، دانشگاه فررارا، ایتالیا محسن مباشری شرکت مهندسی مشاوره‌ای کاواک آرای نوین معدن، گروه پژوهشی ماگما‌زایی و کانه‌زایی در ایران، کرمان، ایران لامبرینی پاپادوپولو دانشکده زمین‌شناسی، دانشگاه آریستوتل (تسالونیکی)، یونان Journal Article 2025 07 21 The Mardehak granitoids in the southeast of Jiroft (Jebal-e-Barez), located within the southeastern part of the Urmieh-Dokhtar magmatic arc, consist of diorite, quartzdiorite, granodiorite, and granite. Overall, these rocks exhibit a granular texture that are composed of feldspar (plagioclase and alkali feldspar), pyroxene, amphibole, biotite, and quartz minerals. Minor minerals such as zircon and apatite, along with secondary minerals like sericite, chlorite, epidote, and calcite, resulting from alteration, are present in these rocks. The biotite composition falls within the annite and siderophyllite fields. Plagioclases range from oligoclase to bytownite, and alkali feldspars are classified as orthoclase. The biotites in these rocks vary from Mg-rich (Mg-biotite) to Fe-rich (Fe-biotite) in composition. The biotite composition indicates that these granitoids are calc-alkaline I-type granitoids associated with active continental margin subduction zones. Crystallization and final equilibration conditions of biotites, based on their Ti contents, reveal temperatures and pressures of 545-785°C and 0.30-2.62 kbar, respectively. Thermometry, based on feldspar compositions, also indicates a temperature ranging from 650-750°C for the final emplacement of the Mardehak granitoids. Chlorite thermometry, based on the Al_iv contents in its structural formula, reveals temperatures of 412-527C with a mean of 470°C, suggesting the formation of this mineral during the later alteration of biotite. توده­های گرانیتوئیدی مردهک در جنوب شرق جیرفت (جبال بارز)، در بخش جنوب شرقی نوار ماگمایی ارومیه- دختر شامل دیوریت­، کوارتز دیوریت، گرانودیوریت‌ و گرانیت­ هستند. این سنگ­ها دارای بافت کلی دانه­ای شامل فلدسپار (پلاژیوکلاز و فلدسپار قلیایی)، پیروکسن، آمفیبول، بیوتیت و کوارتز هستند. زیرکن و آپاتیت به عنوان کانی‌های فرعی و کلریت، سریسیت، اپیدوت و کلسیت به عنوان کانی­های ثانویه ناشی از دگرسانی در این سنگ­ها حضور دارند. ترکیب بیوتیت‌ها در گستره­های آنیت و سیدروفیلیت، ترکیب پلاژیوکلازها بین الیگوکلاز تا بایتونیت و ترکیب فلدسپارهای قلیایی در گستره ارتوکلاز قرار دارند. بیوتیت‌های موجود در این سنگ‌ها، از نوع غنی از منیزیم (بیوتیت منیزیم) تا غنی از آهن (بیوتیت آهن­دار) متغیر هستند. ترکیب بیوتیت­ها بیانگر ماهیت آهکی­قلیایی آذرین (نوع I) محیط کمان فرورانش کرانه قاره برای این گرانیتوئیدهاست. شرایط تبلور و تعادل نهایی بیوتیت­ها بر اساس مقدار Ti موجود در آن­ها، بیانگر دماهای 545 - 785 درجه سانتی­گراد و فشارهای 62_/2 - 30_/0 کیلوبار است. دماسنجی براساس ترکیب فلدسپارها نیز دمای جایگیری توده­های گرانیتوئیدی مردهک را در گستره 650 - 750 درجه سانتی‌گراد نشان می­دهد. دماسنجی کلریت بر اساس تغییرهای مقدار Al_iv موجود در فرمول ساختاری آن، نشانگر دماهای 412 تا 527 با میانگین 470 درجه سانتی­گراد بوده که بیانگر تشکیل این کانی در فرایند دگرسانی بعدی بیوتیت است. https://ijcm.du.ac.ir/article_1882_134fb13b605b4d588a06f2e3e5aa72b9.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Mineralogy, geochemistry and genesis of corundum-amesite rich meta-bauxites in the Lavand Deposit, Mahallat, Central Iran کانی‌شناسی، زمین‌شیمی و تعیین خاستگاه متابوکسیت‌های غنی از کرندوم-آمزیت کانسار لاوند، محلات، ایران مرکزی 117 126 1883 10.22128/ijcm.2025.2975.0 FA نازنین برزگر گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران عباس ذوالفقاری گروه زمین شناسی اقتصادی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد جبارناصرو شرکت ماگما معدن آریا، شیراز، ایران Journal Article 2025 05 01 Lavand bauxite deposit is located about 11 km west of the Mahallat city, in the north of 1:100000 Mahallat Sheet; structurally, it is a part of the Central Iran zone and parts of the Precambrian metamorphism of Golpayegan. Two main bauxite-laterite zones of the Permian age are enclosed between layers of Arkosic sandstone units and yellow marble limestone. This deposit has a wide variety of minerals, including aluminum and iron oxides-hydroxides, silicates, titanium oxides, and carbonates. Corundum and Amesite are the main minerals in this deposit. The index textures of these specimens include oolitic-pisolitic, oolitic-spheroidal and oolitic-spastolitic textures. Lavand bauxites contain 48-56% Al₂O₃, 3 to 25% Fe₂O₃, 4 to 18% SiO₂ and 1 to 6% TiO₂. Based on the Al₂O₃-Fe₂O₃-SiO₂ Ternary diagrams, this deposit is classified as bauxite and iron bauxite. These Al₂O₃-rich samples formed during the lateritization process. Based on this studiy, Permian basalts and diabase dykes can be considered as the source rock of Lavand meta-bauxite. According to the Eh-pH diagram of natural atmospheric environments and the stability environment of minerals, during the lateritization process, the oxidizing conditions have changed to reducing conditions in a cross-sectional manner. Also, the mineralogical diversity in the region confirms several phases of reduction and oxidation in environment during the evolution process of the Lavand deposit. Therefore, weathering of the source rock and subsequent bauxitization processes have led to the leaching of alkaline and alkaline earth elements from the environment and the bauxite is formed; resulting in the formation of bauxite through diagenetic processes and subsequent metamorphism کانسار بوکسیت لاوند در 11 کیلومتری غرب شهرستان محلات، در بخش شمالی ورقه 1:100000 محلات واقع است؛ این کانسار از نظر ساختاری، بخشی از پهنه ایران مرکزی و از دگرگونی­های پرکامبرین گلپایگان محسوب می­شود. دو پهنه اصلی بوکسیتی– لاتریتی منطقه به سن پرمین به صورت میان­لایه، در مرز بین واحدهای ماسه­سنگ آرکوزی میکادار و آهک مرمریتی شده زرد رنگ قرار دارد. این کانسار تنوع کانی­شناسی گسترده­ای دارد که شامل اکسیدها و هیدروکسیدهای آلومینیم و آهن، سیلیکات­ها، اکسیدهای تیتانیم و کربنات­هاست؛­ کرندوم و آمزیت، کانی­های­ اصلی سازنده این افق­ها هستند. بافت­های شاخص این نمونه­ها اولیتی- پیزولیتی، اولیتی- کره سان و اولیتی- اسپاستولیتی هستند. بوکسیت­های منطقه لاوند دارای 48-56 درصد Al₂O₃، 3 تا 25 درصد Fe₂O₃، 4 تا 18 درصد SiO₂ و 1 تا 6 درصد TiO₂ هستند. نمودار Al₂O₃-Fe₂O₃-SiO₂ نشان می­دهد که بیشتر نمونه­های مورد بررسی منطقه لاوند در گستره بوکسیت و بوکسیت آهن­دار قرار دارند؛ این نمونه­ها غنی از Al₂O₃ هستند و طی فرایند شدید لاتریتی شدن تشکیل شده­اند. براساس بررسی­های انجام شده، بازالت­ها ودایک­های دایابازی پرمین را می­توان به عنوان سنگ خاستگاه متابوکسیت­های لاوند در نظر گرفت. با توجه به نمودار Eh-pH محیط های اتمسفری طبیعی و محیط پایداری کانی ها، در طی فرایند لاتریتی شدن، شرایط اکسیدان به طور مقطعی به شرایط احیایی تغییر پیدا کرده است. همچنین تنوع کانی­شناسی در منطقه، موید چند فاز کاهشی و اکسایشی محیط طی فرایند تکامل کانسار لاوند است.<strong> </strong>هوازدگی سنگ خاستگاه و اثر فرایندهای بوکسیت­زا نیز باعث شستشوی عناصر قلیایی و قلیایی خاکی از محیط و تشکیل بوکسیت شده است؛ طی فرایندهای بعدی درونزایی و دگرگونی، کرندوم تشکیل شده است.  https://ijcm.du.ac.ir/article_1883_fac025a5f5d41849825664e41a0d0645.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Geochemical and mineralogy study of the West Rudan ophiolite Melange with emphasis on chromite ore بررسی زمین شیمی و کانه‌زایی در آمیزه افیولیتی‌ غرب رودان با تاکید بر کانه کرومیت 127 140 1888 10.22128/ijcm.2025.2998.0 FA هاجر کریمی حقیقی گروه زمین شناسی معدنی و آب، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران بهمن رحیم زاده گروه زمین شناسی معدنی و آب، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-5635-7522 ساسان باقری گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران Journal Article 2025 07 23 The Rudan ophiolite complex in Hormozgan Province is located at the boundary between the Zagros structural zone in the south and the Makran-Sanandaj-Sirjan zone in the north. The ultramafic rocks, as the main constituents of this complex, consist mainly of dunite, harzburgite with minor chromitite, which are heavily serpentinized. In this study, geological methods (structural geology and alteration related to mineralization) and geochemical analyses were employed to explore minerals associated with the ophiolite exposures in western Rudan. Geochemical analyses including X-ray fluorescence (XRF), alkaline fusion (AF), induced coupled plasma spectrometry (ICP), and fire assay (FA) were conducted. Results indicate that the western Rudan ophiolites are prospective for magmatic iron, copper, and chromite mineralization. Conversely, they are poor in platinum group elements and gold enrichment. Chromite mineralization occurs in ultramafic units and within the host harzburgite rocks, appearing as disseminated grains, lens-shaped bodies, and vein-veinlet structures. Primary textures of chromite in peridotitic host rocks include granular, mesh, and disseminated types, while secondary textures of chromite-bearing rocks include shear, mylonitic, and cataclastic textures. Based on XRF analysis of chromitite samples, the Cr₂O₃ content ranges from 21.37 to 55.08 wt.%, Fe₂O₃ ranges from 7.13 to 15.88 wt.%, and Al₂O₃ ranges from 5.44 to 16.87 wt.%. The high Cr₂O₃ content in the chromitites of the studied area is consistent with high-grade alpine-type chromitites. Field and laboratory studies show that increased serpentinization correlates with increased chromite potential, especially in harzburgites. The grade of chromite in economic occurrences varies between 20% and 75%, making mining feasible given sufficient reserve. آمیزه افیولیتی رودان در استان هرمزگان در مرز پهنه‌های ساختاری زاگرس در جنوب و مکران- سنندج - سیرجان در شمال واقع است. سنگ‌های فرامافیک به عنوان یکی از تشکیل دهنده­های اصلی این آمیزه بیشتر شامل دونیت، هارزبورژیت و کمی کرومیتیت هستند که به شدت سرپانتینی شده‌اند. در این پژوهش، از روش­های زمین­شناسی (ساختارهای زمین شناسی و دگرسانی‌های در ارتباط با کانه‌زایی) و زمین شیمی در پـی­جـویی کانه‌ های مربوط به رخنمون‌های افیولیت‌ غرب رودان استفاده شده است. این بررسی‌ها شامل تجزیه­های شیمیایی فلورسانس پرتو ایکس (XRF)، ذوب قلیایی (AF)، طیف‌سنجی پلاسمای جفت‌شده القایی (ICP) و روش ملغمه سربی (FA)، نشان می‌دهند که افیولیت‌های غرب رودان مستعد کانی‌زایی‌ آهن ماگمایی، مس و کرومیت بوده و در مقابل، از نظر غنی شدگی از فلزهای گروه پلاتین و طلا ضعیف هستند. کانه‌زایی کرومیت در بخش‌های فرامافیک و درون سنگ میزبان هارزبورژیت‌های سرپانتینیتی شده و سرپانتینیت‌ها به صورت دانه پراکنـده، عدسی شکل و رگه-رگچه‌ای دیده می‌شوند. بافت‌های اولیه کرومیت در سنگ‌های میزبان پریدوتیتی شامل بافت دانه‌ای، مشبک و افشان و بافت‌های ثانویه سنگ­های کرومیت دار در انواع برشی، میلونیتی و تنش آواری هستند. براساس نتایج طیف­سنجی فلورسانس پرتو ایکس (XRF) در نمونه‌های کرومیتی، مقدار اکسید کروم (Cr₂O₃) بین 37_/21 تا 08_/55 درصد وزنی (wt.%)، مقدار اکسید آهن (Fe₂O₃) بین 13_/7 تا 88_/15 درصد وزنی و مقدار اکسید آلومینیوم (Al₂O₃) بین 44_/5 تا 87_/16 درصد وزنی است. مقادیر بالای اکسید کروم (Cr₂O₃) در کرومیتیت‌های منطقه مورد بررسی با کرومیتیت‌های پرعیار و نوع آلپی همخوانی دارد. بر پایه بررسی­های صحرایی و آزمایشگاهی، افزایش سرپانتینی‌شدن با افزایش پتانسیل کرومیت همراه است، این افزایش سرپانتینی‌شدن به‌ویژه در هارزبورژیت‌ها مشاهده شد. عیار کرومیت در رخدادهای اقتصادی بین ۲۰ تا ۷۵ درصد متغیر بوده و در صورت وجود ذخیره کافی، معدن‌کاری امکان‌پذیر است. https://ijcm.du.ac.ir/article_1888_58b734e1e7a0dba0b2392233b8e948b2.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Geological, mineralogical, geochemical, and geophysical investigations of the Chah Kharbozeh Pb-Zn deposit, Central east of Anarak, Central Iran بررسی‌های زمین‌شناسی، کانی‌شناسی، زمین‎شیمیایی و زمین‌فیزیکی کانسار سرب- روی چاه خربزه، شمال‌شرق انارک، ایران مرکزی 141 156 1895 10.22128/ijcm.2025.2973.0 FA پرستو قلی زاده گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران علی عابدینی گروه زمین‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران فرهنگ علی یاری گروه مهندسی معدن، دانشگاه صنعتی ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2025 07 01 The Chah Kharbozed Pb-Zn deposit is located in the Yazd-Anark structural Block (Central Iran), and at 25 km northeast of the Anark city, Isfahan Province. The mineralization is mainly hosted by the Upper Cretaceous calcareous conglomerate that characterized by the brecciated, vein-veinlet, open-space filling, replacement, and disseminated ore bodies. The mineralogy of ore bodies is composed of galena, sphalerite, willemite, hemimorphite and cerussite accompanied by the calcite, dolomite, quartz, kaolinite, muscovite-illite and limonite gangue minerals. The dominant hydrothermal alteration associated with the mineralization includes dolomitization and limonitization. Abundances of Pb on ore bodies range from 0.04 to 19.10% (averaging 2.55%) and the Zn ranges between 0.01 and 10.99% (averaging 1.76%). The correlation coefficients calculated by the Spearman’s rank method shows that the Pb has a strong positive correlation with the Cd, Cu, Sb, As, Zn, and Ag. Consideration of induced polarization and resistivity pseudo-sections represents the elevated chargibilities and possible mineralization along fault zones.  Evidences such as the host rock composition, stratabound geometry, texture and structure of ore bodies, epigenetic nature of mineralization, absence of intimate genetic relation  between igneous activities and mineralization, dolomite and limonite alterations, and simple mineral assemblage support that the Chah Kharbozeh deposit can be classified as sediment-hosted lead-zinc or  Mississippi Valley-type deposits. کانسار سرب - روی<strong> </strong>چاه خربزه در پهنه ساختاری قطعه یزد- انارک (پهنه ایران مرکزی) و در فاصله 25 کیلومتری شمال­شرق شهر انارک، استان اصفهان واقع است. واحد گنگومرای آهکی به سن کرتاسه پسین، سنگ میزبان اصلی کانه­زایی بوده و ماده معدنی به صورت برشی، رگه - رگچه­ای، پرکننده فضای خالی، جانشینی و دانه پراکنده در آن شکل گرفته است. بررسی های کانی­شناسی نشان می‌دهند که گالن، اسفالریت، ویلمایت، همی­مورفیت و سروزیت در کانسنگ‌ها با کانی­های باطله کلسیت، دولومیت، کوارتز، کائولینیت، مسکویت - ایلیت و لیمونیت همراهی می­شوند. دگرسانی­های گرمابی غالب در ارتباط با  کانه‌زایی شامل دولومیتی شدن و لیمونیتی شدن هستند. عیار سرب و روی در کانسنگ‌ها به ترتیب در گستره 04_/0 تا 10_/19 و 01_/0 تا 99_/10 درصد وزنی است. ضرایب همبستگی محاسبه شده به روش رتبه­ای اسپیرمن نشان می­دهند که  Pb همبستگی  مثبت قوی با عناصر Cd، Cu، Sb، As، Zn و Ag دارد.  بررسی شبه مقاطع بارپذیری القائی و مقاومت ویژه ظاهری نیمرخ‌های زمین‌فیزیکی، افزایش بارپذیری و احتمال وجود کانه­زایی در راستای پهنه­های  گسلی را نشان می­دهد. بر اساس شواهدی چون ترکیب سنگ میزبان، هندسه چینه­کران، ساخت و بافت کانسنگ، ماهیت دیرزاد کانه­زایی، نبود ارتباط زایشی بین فعالیت­های آذرین و کانه­زایی، دگرسانی­های دولومیتی و لیمونیتی و مجموعه کانیایی ساده، کانسار سرب - روی چاه خربزه را می­توان در رده کانسارهای سرب -روی با سنگ میزبان کربناتی یا نوع دره می­سی­سی­پی قرار داد. https://ijcm.du.ac.ir/article_1895_55b6ab58ba18a1b559069f349ca74971.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Preparation, crystal structure investigation, Hirshfeld surface analysis and molecular energy frameworks calculation of a new phosphinicamide : (C6H5)2P(O)(NHCH2C6H4-4-Cl) تهیه، بررسی ساختار بلوری، تحلیل سطح هیرشفلد و محاسبه انرژی چارچوب‌های مولکولی یک ساختار جدید فسفینیک آمید 157 164 2104 10.22128/ijcm.2025.2901.0 FA نرجس پیمان گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران مهرداد پورایوبی گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0001-5608-2111 مارک نکاس گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه ماساریک (Masaryk University)، کوتلارسکا 2، برنو، کد پستی 61137، جمهوری چک Journal Article 2025 07 26 In this research, N-(4-chlorobenzyl)-P,P-diphenylphosphinicamide, (C6H5)2P(O)(NHCH2C6H4-4-Cl), was prepared and structurally determined by X-ray diffraction on a single crystal. This compound crystallizes in the tetragonal crystal system with space group I4, Z = 8, a = 22.0010(2) Å and c = 7.0921(1) Å and the asymmetric unit contains one molecule. The phosphorous atom adopts a distorted tetrahedral environment, and all the bond lengths and angles are generally within the expected values observed in analogous structures. In the crystal structure, a three-dimensional arrangement is formed by connecting of molecules through N—H...O=P hydrogen bonds and C—H…π interactions. Hirshfeld surface, two-dimensional fingerprint diagram and lattice energy were studied to investigate the interactions existing in the structure.<br /><br /><br /><br />  در این پژوهش، N-(4-کلروبنزیل)-P،P-دی فنیل فسفینیک آمید، (C6H5)2P(O)(NHCH2C6H4-4-Cl)، تهیه و با پراش پرتو X بر روی تک بلور تعیین ساختار گردید. این ترکیب در سامانه بلوری چهارگوشی با گروه فضایی I"4" ̅، با 8 واحد فرمولی در یاخته یکه (8=Z)، با Å (2)0010/22 =a و Å (1)0921/7 = c متبلور می‌شود و واحد بی تقارن این ساختار شامل یک مولکول است.اتم فسفر یک پیکربندی چهاروجهی انحراف یافته را اتخاذ می‌کند و تمام طول‌ها و زوایای پیوند عموماً در محدوده مقادیر مورد انتظار مشاهده شده در ساختارهای مشابه هستند. در ساختار بلوری، یک آرایش‌ سه بعدی از اتصال مولکول‌ها با پیوندهای هیدروژنی N—H…O═P و برهمکنش‌های π...C—H ایجاد می‌شود. تحلیل سطح هیرشفلد، نمودار دو بعدی اثر انگشتی و انرژی شبکه برای بررسی برهمکنش‌های موجود در ساختار انجام شد. https://ijcm.du.ac.ir/article_2104_d562eab50c8ae7c8c9d598f90b346335.pdf

انجمن بلورشناسی و کانی شناسی ایران مجله بلورشناسی و کانی شناسی ایران 1726-3689 34 1 2026 03 21 Investigation of the Electrocatalytic Properties of WSe2/rGO Nanocomposite for the Oxygen Reduction Reaction بررسی ویژگی‌های الکتروکاتالیزوری نانوکامپوزیت دیسلنید تنگستن/گرافن اکسید احیاشده برای واکنش کاهش اکسیژن 165 172 1887 10.22128/ijcm.2025.2989.1000 FA عادله جعفری زرندینی گروه فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، مازندران، بابلسر، ایران علی بهاری گروه فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه مازندران، مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-4927-3144 هاجر رجایی لیتکویی گروه نانوبیوتکنولوژی، دانشکده بیوتکنولوژی، دانشگاه تخصصی فناوری‌های نوین آمل، آمل، کد پستی 46158-63111، ایران Journal Article 2025 08 27 In this study, reduced tungsten diselenide/graphene oxide nanocomposites were successfully synthesized as an efficient electrocatalyst for oxygen reduction reaction (WSe₂/RGO) via hydrothermal method due to their unique structural features, outstanding catalytic performance along with high chemical stability. Characterizations performed, using XRD, SEM and EDX techniques, confirmed the successful formation of WSe₂/RGO nanocomposites. The results of electrochemical experiments indicated the excellent electrocatalytic performance of this nanostructure, including high current density and charge transfer resistance comparable to platinum-based catalysts. The findings of this study suggest that WSe₂/RGO nanocomposite can be used as an economical and efficient electrocatalyst for oxygen reduction reaction in diverse applications such as fuel cells, lithium-ion batteries, supercapacitors, and other technologies related to energy storage and conversion. These properties, together with the scalability potential of the hydrothermal synthesis method, make WSe₂/RGO nanocomposite a promising alternative to expensive catalysts in industrial applications در این پژوهش، نانوکامپوزیت­‌های دی‌سلنید تنگستن/گرافن اکسید احیا‌شده به دلیل ویژگی­‌های ساختاری بی­مانند، عملکرد کاتالیزوری برجسته و پایداری شیمیایی بالا به ‌عنوان یک الکتروکاتالیزور کارآمد برای واکنش کاهش اکسیژن  (WSe₂/RGO)به روش گرمابی با موفقیت سنتز شدند. مشخصه­یابی­های انجام‌ شده با پراش­سنج پرتوی ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و طیف­سنج پراکندگی انرژی پرتوی x (EDX) تشکیل موفقیت ‌آمیز نانوکامپوزیت WSe₂/RGO را تأیید نمودند. نتایج آزمایش­های الکتروشیمیایی نشان­دهنده عملکرد الکتروکاتالیزوری ممتاز این نانوساختار، شامل چگالی جریان بالا و مقاومت انتقال بار قابل ‌مقایسه با کاتالیزورهای بر پایه پلاتین بود. یافته­‌های این پژوهش نشان می­دهد که نانوکامپوزیت WSe₂/RGO می­تواند به ‌عنوان یک الکتروکاتالیزور اقتصادی و کارآمد برای واکنش کاهش اکسیژن در کاربردهای متنوع چون پیل­های سوختی، باتری­­های یون لیتیوم، ابرخازن‌­ها و سایر فناوری­های در ارتباط با ذخیره‌سازی و تبدیل انرژی استفاده شود. این ویژگی­‌ها، همراه با مقیاس­پذیری روش گرمابی، نانوکامپوزیت WSe₂/RGO را به گزینه­‌ای امیدوارکننده برای جایگزینی کاتالیزورهای گران ‌قیمت در کاربردهای صنعتی تبدیل می­‌کند. https://ijcm.du.ac.ir/article_1887_ed9ceaa9a5fc83b83e5136c6a844cbbb.pdf